با عرض سلام و خسته نباشید خدمت شما همراهان عزیز

همونطور که همه شما در جریان هستید 22 خرداد روز حماسه ی ملی ایران و ایرانیان بود!!! از ماهها قبل از تاریخ انتخابات برنامه های گسترده ای برای به دست آوردن حداکثری آراء صورت گرفت تا در روز 22 خرداد مردم ایران حماسه ای دیگر بیافرینند...!!! در همین بین شاهد خبرهایی بودیم از اینکه احتمال کاندیدا شدن میرحسین موسوی وجود داره... خب این خبر خوبی بود مخصوصا برای قشر جوان که میانه ی خوبی با دولت نداشتند... همه فکر می کردند با روی کار آمدن آقای موسوی می تونند آزاد باشند و برای یکبار هم که شده طعم واقعی آزادی را بچشند... به همین خاطر اکثریت گروه جوانها به سمت میرحسین موسوی سوق داده شدند و غافل از اینکه تمام اینها بازی بیش نبود برای کشاندن حداکثر مردم پای صندوق های رای... از همان اول مشخص بود که آقای موسوی مهره ای بیش نیست و مردم ظاهر بین ما هم به دنبال آزادی و با اکتفا به این نظریه که با روی کار آمدن موسوی همه چیز عوض میشه و ایران اسلامی تبدیل میشه به ایران دمکراتیک!! یکبار دیگه حضور پیدا کردند تا بخت خود را بیازمایند، آری آزمودند ولی از این امتحان نمره ی قبولی که نیاوردند هیچ یک چیزی هم بدهکار شدند و فقط یک حماسه ی ننگین دیگه از خودشون برجای گذاشتند... نمی دونم با چه فکری توی این انتخابات شرکت کردند. سوالی که خیلی ذهن من را این چند وقت و قبل از انتخابات به خودش مشغول کرده بود این بود که مردم و این جوانها از میرحسین موسوی چه انتظاری دارند؟ آیا انتظار دارن با روی کار آمدن موسوی روسری های خودشون را بردارند و آزادانه در جامعه حضور پیدا کنند؟ یعنی از این واقعیت خبر نداشتند که حکومت یک حکومت اسلامی است و آقای میرحسین هر سمتی هم که داشته باشه نمی تونه این کار را انجام بده؟ یا به این فکر بودن که با روی کار آمدن آقای موسوی می تونند حکومت را عوض کنند و جمهوری دمکرات تشکیل بدهند؟! هر چند که اگه قرار بود کسی را انتخاب کنم به قول یکی از دوستان از میان بد و بدتر بد را انتخاب می کردم ولی همیشه این سوالات توی ذهنم بود که چرا؟! چرا ما باید اینقدر ظاهربین باشیم و یکم به مسایل پشت پرده نگاه نکنیم؟ واقعا افسوس می خورم وقتی می بینم با وجود این همه دیکتاتوری که بر ایران حاکم بوده و هست و در حال حاضر هم بیش تر شده بازهم عده ای از مردم نفهمیدند که حکومت های دیکتاتوری بر مبنای نظر سران اون کشور اداره میشه...متاسفانه بعد از این همه دوران دیکتاتوری که بر ایران و ایرانیان گذشته هنوز هم ما نتونستیم بفهمیم که جریان چی هست و هنوز هم نتونستیم جلوی ظلم و ستم و غارت و چپاول بیگانگان را بگیریم... جالبه در کشوری که هیچ کدوم از سرانش همدیگر را قبول ندارند، و همش در حال درگیری و تنش و بد دهنی هستند و منتظر این هستند که از دیگری یک چیزی پیدا کنند که شخصیتش را خورد کنند ما به دنبال آزادی هستیم...!!! آزادی توی این جامعه معنی نداره عزیزان... آدمهایی که به خودشون رحم نمی کنند چه انتظاری ازشون دارید که بیان برای من و شما کار کنند؟؟ نه واقعا یکی بیاد جواب این سوال را به من بده!!! انتخابات و آقای میر حسین موسوی بهانه ای بیش نبود، بهانه ای برای این که به اصطلاح به جهانیان ثابت کنند که در ایران آزادی هست و مردم با رای خودشون مقامات را انتخاب می کنند. ولی آیا به نظر شما واقعا این گونه هست؟ آیا در این انتخابات مردم خودشان رییس جمهور را انتخاب کردند؟این آمار و ارقامی کذایی که داده شد دقیقا بیانگر سلطه ی دیکتاتورها بر ایران بود و گرنه اگر آمار واقعی به اطلاع مردم می رسید که آبروی دولت بر باد می رفت... اما چیزی که من هم اکنون دارم مشاهده می کنم ترس و وحشتی هست که به جان سران حکومت افتاده، به نظرتون اگر این چنین نبود از روز 21 خرداد SMS را قطع می کردند؟ یا در روز 25 خرداد اقدام به قطع ارتباطات تلفن همراه می کردند؟ یا اینکه شبکه ی اینترنت با افت شدید سرعت همراه می شد و دسترسی به بسیاری از سایت ها از جمله سایت های ارایه دهنده ی پست الکترونیکی قطع میشد؟ یا بر روی شبکه های ماهواره پارازیت می انداختند که مردم از اخبار واقعی اطلاعی نداشته باشند؟! تمام اینها بیانگر این هست که اعتراض مردم یک تلنگری بعد از سال ها به این حکومت زد... سرانی که فکر می کردند مردم و جوانها دیگر خاموش شده اند و هرکاری و هر بلایی که به سرشون بیارن هیچ عکس العملی نشان نمی دهند اینبار فهمیدند که اینگونه نیست... فهمیدند که همونطور که در زمان شاه جوانها انقلاب کردند هم اکنون هم این امکان وجود داره وهمین دلیلی شد برای احتیاط کردن بیشتر از جانب آنها و در این لحظه چیزی به ذهنم نمی رسه جز این تکه شعر:

تاج و تخت شاه دیروز در قلعشون نمیشه

به خیالشون که این تاج سرشونه تا همیشه

یادشون رفته که اون شاه، که به صد مهره نمی باخت

تاج و از سرش تو میدون لشکر پیاده انداخت...

اینها چیزهایی بود که چند پیش باید می گفتم ولی فرصتش پیش نیامده بود... به هر حال باز هم تشکر می کنم از همراهیتون...

برای دیدن ادامه ی عکس های بر روی ادامه ی مطلب کلیک کنید...

موفق و پیروز باشید

در پناه حق...

با سلام خدمت تمام شما عزیزان و همراهان همیشگی داریوش عزیز

همونطور که بهتون قول داده بودم در نظر دارم که چند پست ویژه به خاطر کم کاری های این سه ماه بفرستم که این هم یکی از این پست ها هست. عرض کنم خدمت شما عزیزان که داریوش در 1 آگوست 2009 یک کنسرت در Gibson Amphitheater لس آنجلس داره که مطمینا همانند تمامی کنسرت های داریوش بازهم شاهد کنسرتی زیبا از داریوش هستیم و امیدوارم که عزیزانی که به این کنسرت می رن حسابی بهشون خوش بگذره... در این پست من آهنگ زیبای برادرجان را براتون آماده کردم به همراه چند عکس زیرخاکی و زیبای داریوش که امیدوارم مورد پسندتون واقع بشه.

در زیر متن آهنگ برادرجان را مشاهده می کنید :

برادر جان نمیدونی چه دلتنگم
برادر جان نمیدونی چه غمگینم
نمیدونی، نمیدونی، برادر جان
گرفتار کدوم طلسم و نفرینم
نمی دونی چه سخته در به در بودن
مثل طوفان همیشه در سفر بودن
برادر جان، برادر جان، نمیدونی
چه تلخه وارث درد پدر بودن
دلم تنگه برادر جان
برادر جان دلم تنگه
دلم تنگه از این روزهای بی امید
از این شبگردیهای خسته و مایوس
از این تکرار بیهوده دلم تنگه
همیشه یک غم و یک درد و یک کابوس
دلم تنگه برادر جان
برادر جان دلم تنگه
دلم خوش نیست غمگینم برادر جان
از این تکرار بی رویا و بی لبخند
چه تنهایی غمگینی، که غیر از من
همه خوشبخت و عاشق، عاشق و خرسند
به فردا دلخوشم،  شاید که با فردا
طلوع خوب خوشبختی من باشه
شبو با رنج تنهایی من سر کن
شاید فردا روز عاشق شدن باشه
دلم تنگه برادر جان
برادر جان دلم تنگه

برای دیدن ادامه ی عکس ها و دانلود آهنگ برادرجان بر روی ادامه ی مطلب کلیک کنید...

با عرض سلام و خسته نباشید خدمت تمام شما عزیزان و یاران همیشگی داریوش

اول از همه بخاطر اینکه در سال جدید اصلا پست نداشتم و خیلی دیر این وبلاگ را بروز کردم از همه ی عزیزان و سروران و همراهان همیشگی عذرخواهی می کنم و امیدوارم که پوزش مرا بپذیرید. باور کنید این چند وقت خیلی سرم شلوغ بود و مشکلاتی داشتم که اصلا نمی تونستم این وبلاگ را بروز کنم و یکمش هم برمیگرده به کم کاری خودم که بی شک اگه مشکلاتم اجازه میداد این کم کاری هم وجود نداشت. تا چشم به هم زدیم سه ماه از سال گذشت، انگار همین دیروز بود که نشستم و پست آخر سال 87 را نوشتم و فرستادم و حالا هم  در ماه سوم سال 88 هستیم و بعد از وقفه ای بسیار طولانی دوباره شروع به نوشتن کردم. زندگی با سرعت داره می گذره و من هنوز هم در هاله ای از شک و تردید هستم!!! هنوز هم نتونستم با خودم کنار بیام! اگه یادتون باشه توی پست قبلی گفته بودم که اگه با خودم کنار نیام مجبور میشم کنار برم. ولی هنوز هم سرگردونم و هنوز هم خودم با خودم مشکل دارم. جالبه هیچ کس نیست که به من کمک کنه. هیچ کس نپرسیده تا حالا که تو چته؟؟ این همه آدم که همشون ادعای دوست یار و یاور بودنشون میشه حاضر نشدن یه بار این سوال را از من بپرسن و من هنوز هم تنهای تنها هستم.

کجایند آن همه دلسوز در این هنگامه ی ماتم

که رفتند و رها کردند من و مارا به حال هم...

 این چند وقته شرایط خیلی بدی داشتم و اوضاع روحیم خیلی بد بود و در این شرایط بیش تر از همیشه به کمک نیاز داشتم ولی هیچ کس حاضر به کمک کردن نیست :

تو اون روزایی که میاد کسی به فکره کسی نیست

هرکی به فکره خودشه، به فکره فریاد رسی نیست...

از کسی انتظار ندارم، شاید خودم بلد نبودم چجوری زندگی کنم... یه حرف خیلی کوچیک می تونست کلی اوضاع روحیم را عوض کنه ولی نکرد...! بازهم مثل همیشه می گم بیخیال و از کنارش خیلی ساده رد میشم و بیشتر از این هم این موضوع را ادامه نمی دم چون ربطی به موضوع اصلی این وبلاگ نداره فقط یه ذره دلتنگی هام را نوشتم و یک دلیل کوچیک از هزار دلیلی که نتونستم این وبلاگ را بروز کنم...! بقیه ی این شرح حال را می گذارم برای خاطراتم و یادداشت های شخصیم یا حتی آنلاینم...

رفیقان یک به یک رفتند، مرا در خود رها کردند

همه خود درد من بودند، گمان کردم که هم دردند...

برگردیم به موضوع اصلی خودمون، توی این چند وقته اتفاق های زیادی افتاد. از جمله این که داریوش در همان روزهای اولیه سال جدید ویدئو کلیپ شطرنج را به بازار عرضه کرد که این ویدئو در نوع خودش بی نظیر هست و به خیلی از واقعیت های جامعه ی امروز ما اشاره می کنه... آهنگی که قطعا مثل بسیاری دیگه از آهنگ های داریوش از درون جامعه ظهور کرده در قلب تاریخ هم خواهد ماند. متن این موزیک بسیار زیبا و واقع بینانه نوشته شده و خیلی واضح و آشکار به مشکلات جامعه ی امروزی ما و سلطه ی غارتگران و بیگانگان اشاره میکنه... همانطوری که در اخبار قبل از پخش این کلیپ خونده بودیم این کلیپ با استفاده از انیمشن های سه بعدی و طراحی گرافیکی سه بعدی تهیه شده و واقعا زیباست...

دوستان عزیز ادامه ی مطالب و اخبار را می گذارم برای پست های بعدی و لازم به ذکر هست که بخاطر این کم کاری هایی که این سه ماهه داشتم این ماه کاملا با پست هایی که می دم جبران می کنم و حداقل سه پست ماههای پیش را در این ماه ارسال می کنم و آهنگ ها و عکس های زیبایی را در اختیارتون قرار می دم که لااقل قسمتی از صبر و محبت شما عزیزان را بتونم جبران کنم.

برای دیدن ادامه ی عکس های بر روی ادامه ی مطلب کلیک کنید...

مژده ای دل که مسیحا نفسی می آید                که ز انفاس خوشش بوی کسی می آید

با عرض سلام و خسته نباشید خدمت تمام شما عزیزان و یاران همیشگی داریوش

دیگه داریم روزهای پایانی سال 87 را می گذرونیم، اصلا باورم نمیشه که سال 87 هم تمام شد، انگار همین دیروز بود که با سال 86 خداحافظی کردیم و برای ورود به سالی جدید دستها را رو به آسمان بردیم و دعا کردیم، نمی دونم چرا نمی تونم باور کنم، نمی تونم باور کنم که دوباره داریم وارد یک سال جدید میشیم، نمی تونم باور کنم که دنیا داره یک رنگ دیگه میشه و همه چیز داره عوض میشه، نمی تونم باور کنم این همه جمله های و کلمه های غریبه و ناآشنارو، ولی هرجور شده باید اینو قبول کنم، آره! باید قبول کنم که زمین هم داره پوست میندازه، باید قبول کنم که "زندگی زیباست" هرچند که باور دارم اما "ایمان" نه...!، باید باور کنم که سال 87 هم تمام شد با همه ی خوبی ها و بدیهاش، باید باور کنم حتی اگه برام غیر قابل هضم باشه...! شاید شما هم سالهای پیش به کرات از من شنیده بودید که می گفتم بیایید با ورود به سال جدید خودمون هم عوض بشیم و بدیها و زشتیها و پلیدیهارو از خودمون دور کنیم و سعی کنیم هر روزمون بهتر از قبل باشه... الان هم من نشستم ببینم توی این یکسال چیکار کردم... نشستم برای یک بار هم که شده با خودم رک و رو راست باشم، بدیها و خوبیهام و دارم با هم می سنجم، اما با هم قابل مقایسه نیست...!! بدیهام خیلی بیشتر از خوبیهامه... اینقدر که نمی تونم این همه سنگینی را تحمل کنم...! باید یک فکری بکنم، من سر هرکس را که بتونم کلاه بزارم سره خودم و نمی تونم، دیگه نمی خوام فقط حرف بزنم...! خدایا!! جریان چیه؟ امشب من حالم خوب نیست، قلبم داره تاپ تاپ میزنه، شاید از شادی باشه شاید هم از بغضی هست که توی گلوم گیر کرده... نمی دونم چرا اینجوری شدم؟!! تاحالا شده اینقدر دلت بگیره که بغضتو قورت بدی واسه اینکه جلوی بقیه گریت نگیره؟! اه! بسه دیگه، بسه دیگه هرچی شعار دادم و هرکار که کردم، اگه یکم دیگه پیش بره از خودم متنفر میشم... دیگه وقت اون رسیده که از نو، نو بشم، آره، الان بهترین وقته، اما ایندفعه با دفعات قبل فرق می کنه... باید با خودم کنار بیام وگرنه مجبور میشم کنار برم...! باید ببینم از کجا باید شروع کنم؟!مشکل من فقط خودمم و این نفس من که داره همه چیزو از من میگیره... این همه حرف نزدم که بخوام بازهم ساکت بشینم، تمامش مقدمه ای بود برای اینکه حرف اصلی خودم را بزنم... براستی که اردلان سرفراز بسیار زیبا ترانه ی تقویم را سرود : تاریخ مرگ و ماتم است، تقویم کهنه روی میز... اگه خیلی از ماها یادمون رفته که چی بودیم و چی شدیم من یادم نرفته...! من یادم نرفته که ایرانی و آریایی ام... خیلی از ماها فقط بلدیم بگیم آریاییم و به آریایی بودنمون افتخار کنیم، این حرف و من بارها و بارها از زبان بسیاری از بچه ها شنیدم، اما طرف حساب من با اونایی هست که میگن آریایی هستیم و هیچی از خودشون و از آریایی  نمی دونن... یک مسئله ی که متاسفانه (یا شایدم خوشبختانه!) خیلی وقت هست در بین ماها رواج پیدا کرده همین جملات و حرفهاست... این حرفارو من دارم از کسایی میشنوم که...

بس کنیم دیگه این حرفارو، بخدا زشته... ادعا می کنیم که آریایی هستیم ولی ظلم و ستم می بینیم و ساکت می شینیم، ادعا می کنیم آریایی هستیم و هیچ کدوممون روی دیدن اون یکی را نداره، ادعا می کنیم آریایی هستیم اما بویی از انسانیت نبردیم (من خودم و میگم به کسی برنخوره)، ادعا می کنیم آریایی هستیم ولی از گفتن حق و حقیقت دوری می کنیم...! ما داریم توی جامعه ای زندگی می کنیم که سرتا پاش پره از خرافات، به هر سمتی که رو می کنی چشمات چیزی نمی بینه جز خرافات و بدبینی و پلیدی... با یک مشت حرف چرت و خرافاتی که توی گوش تک تک ما گفتند تونستند به این روزمان بندازند. در شعر تقویم اردلان میگه "بی ترس دوزخ یا بهشت از زندگی باید نوشت". کمی که وارد جزییات بشید و به معنای دقیق این شعر توجه کنید می فهمید که این قسمت برمیگرده به همین خرافاتی که درحال حاضر وجود داره و بعد از انقلاب شکوهمند! با رشد بسیار چشمگیری روبرو شده...  حالا با وجود این خفقانی که بر جامعه ی ما حاکم شده هرکس می تونه به عناوین مختلف اقدام به کسب درآمد و سودجویی و کلاه برداری کنه و در همین بین شاهد این هستیم که یک رمال با اغفال دختران و به بهانه ی دعانویسی بر روی بدن به منظور اثر بخشی بیشتر!!! اقدام به آزار و اذیت دختران جوان می کرده... این ساخته و پرداخته ی ذهنم نیست و از خودم در نیاوردم...  اگه به جراید روزنامه ها نگاه کنید می بینید امثال این گونه وقایع بسیار روی میده... جالب تر این که این اتفاق در یک شهر دور و عقب افتاده هم نیفتاده و در تهران و اون هم شهرک غرب رخ داده...  امیدوارم منظورم و از این حرفها فهمیده باشید...

خدایا روزگار بهتری ده، به ما گم کرده راهان رهبری ده

    اگر نادر نداری در بساطت، ترحم کن به ما اسکندری  ده...

ما ایرانی ها متاسفانه هویت خودمون را گم کردیم، امیدوارم به کسی برنخوره چون گفتنی ها و واقعیت ها را باید گفت، از بس توی جامعه ای زندگی کردیم که از درو دیوارش بوی خرافات به مشاممون می رسه به دنبال روزنه ای می گردیم تا احساس آرامش درونی بکنیم ولی بدتر از چاله میفتیم توی چاه... اگه اینجوری نبود هیچ وقت ساکت نمی نشستیم.... ما فقط به ظاهر داریم میگیم که عشق داریوشی هستیم، در صورتی که هنوز خودمون با داریوش آشنا نیستیم هنوز نتونستیم خودمون را بشناسیم چه برسه به... به قول اردلان سرفراز که میگه :

من خراب دل خویشم، نه خراب کس دیگر

این منم این که گشودست به من تیغه ی خنجر

دشمنم نیست منم اینکه تبر می زند از خشم

تا که از ریشه بیافتم به یکی ضربه ی دیگر

خوده داریوش این شعرو در کنسرت آخن و در جواب حرفی که یکی از طرفدارا می زنه و میگه "داریوش خرابتیم" میده... واقعا که بسیار زیبا سروده اردلان سرفراز این شعر و ما طرفدارها باید واقع بینانه تر و نه کورکورانه به مسایل اطراف خودمون نگاه کنیم و اگر هم که واقعا طرفدار داریوش هستیم سعی کنیم بیشتر با شخصیت و منش او آشنا بشیم نه اینکه بگیم داریوشی هستیم و دست به کارهایی بزنیم که وجهه ی خودمون و یا کس دیگه را خدشه دار کنیم...  نمی دونم چرا ما انسان ها باید اینقدر خودخواه باشیم؟ نمی دونم چرا دلمون میخواد هیچ جا و در هیچ شرایطی حتی در مسئله هایی که در حیطه ی فعالیت ما نیست کم نیاریم؟! واقعا موندم این چه سری هست که همه ی ما ادعا می کنیم که خیلی زیاد می دونیم و خیلی زیاد می فهمیم اما واقعیت اینگونه نیست... بیشتر ماها فکر می کنیم که راه و روشمون درسته در صورتی که در بیشتر مواقع راه را کج میریم... این و واسه این گفتم که دوباره به حرف های قبلیم تاکید کرده باشم که بیایید تا وقتی که شخصیتی مثل داریوش را نشناختیم در موردش حرف بی ربط نزنیم خواهشا...

این همه حرف زدم تا بگم بیایید توی سال جدید یک تجدید نظری هم در افکار خودمون داشته باشیم و سعی کنیم کاری کنیم که سالی بهتر از سالهای گذشته داشته باشیم... به هرحال ببخشید اگه پستم مناسب با حال و هوای سال نو نبود... ولی برای اینکه رنگ و بوی بهار را بگیره چندتا هدیه براتون دارم که می تونید در ادامه ی مطلب آنها را دانلود کنید... و در آخر هم به نوبه ی خودم سال 88 را به همه ی دوستان و عزیزان تبریک عرض می کنم و امیدوارم که سالی پر از شادی و سلامتی و برکت باشه برای خودتون و خانواده ی گرامیتون...

یک خبر ناخوشایند هم از کنسرت داریوش که قرار بود در روز 9 فروردین در باکو برگزار بشه دارم و اون هم اینکه طی ایمیلی که از سایت داریوش به دستم رسید متاسفانه این کنسرت به دلیل تعاملات سیاسی این دو کشور لغو شده و واقعا جای تاسف داره برای همه ی ما ایرانیها که نمی تونیم حتی در یک کشور چسبیده به سرزمین خودمون از وجود همچین عزیزانی بهره ببریم و این مسئله هم یکی دیگه از دلایلی بود که امروز شاهد پستی اینچنینی بودید...

گیرم که در باورتان به خاک نشستم

و ساقه های جوانم از ضربه های تبرهاتان زخم دار است

با ریشه چه می کنید؟

گیرم که بر سر این بام بنشسته در کمین پرنده ای

پرواز را علامت ممنوع می زنید

با جوجه های نشسته در آشیانه چه می کنید؟

گیرم که می زنید، گیرم که می برید، گیرم که می کشید

با رویش ناگزیر جوانه چه می کنید؟

بدون شرح :

گر نکوبی شیشه ی غم را به سنگ، هفت رنگش می شود هفتاد رنگ...

پلاس کهنه ی اندیشه را دور باید انداخت...

با عرض سلام خدمت یاران و طرفداران همیشگی ابر مرد موسیقی ایران داریوش اقبالی

در رابطه با 15 بهمن امسال یعنی تولد داریوش عزیز مطلبی نمی نویسم چون با اینکه شبی بیاد موندنی بود ولی اشخاصی که در گروه هواداران داریوش در یاهو حتی ثبت نام نکرده بودند و حتی یکبار هم به روم سر نزده بودند اومدند و به داریوش تبریک گفتند ولی منی که از چند روز قبل برنامه ریزی کرده بودم و ثبت نام هم کرده بودم و چند شبی هم با دوستان توی روم بودم باید... نمی دونم چی باید بگم یا اصلا چیزی باید بگم یا نه؟؟؟!!! نمی دونم جریان Red شدن پیاپی من چی بود و چرا همش من باید Red می شدم در حالی که یکبار به خاطر فرستادن اشتباه یک مطلب که قرار بود از طرف یکی از دوستان بخونم Red شدم و بار دوم هم بعد از 40 دقیقه که هیچ تکستی نفرستاده بودم (درحالی که تمام طرفدارا در حال فرستادن تکست بودن) به خاطر یک متنی که نصف خط هم نمی شد Red شدم و وقتی هم که پس از ساعت ها انتظار از مدیران می پرسم کی نوبتم میشه جواب میدن اسم شما توی لیست نیست در حالی که بیشتر دوستان توی روم منو میشناختن و همون اول هم از Red در اومده بودم... مدیرای دیگه هم که اون شب جواب نمی دادن... نمی دونم پشت این قضیه چی بود؟!...بیخیال... فقط دلم می خواست روزه تولدشم باهاش حرف بزنم و تولدش را بهش تبریک بگم که نشد... اون شب در حسرت دیدارت آواره ترین بودم داریوش، هرچند که تا منزل تو فاصله ای نبود... چیزی ندارم که بگم فقط می تونم بگم : "از دست عزیزان چه بگویم گله ای نیست، گرهم گله ای هست دگر حوصله ای نیست، سر گرم بخود زخم زدن در همه عمرم، هر لحظه جز این دست مرا مشغله ای نیست..."

خوب بریم سر بحث اصلی خودمون یعنی کلوب هواداران داریوش در Xeeus . دوستان عزیز من یک کلوب با نام عاشقان داریوش در سایت Xeeus ایجاد کردم که قراره در اونجا طرفدارای ابر مرد موسیقی ایران داریوش اقبالی دور هم جمع بشن و هم به تبادل نظرات و بحث و گفت و گو بپردازند و هم اینکه پل ارتباطی باشه واسه آشنایی بیشتر هواداران داریوش با یکدیگر و همچنین آشنایی بیشتر من با بازدیدکنندگان و طرفداران داریوش عزیز... به همین منظور از شما عزیزان عشق داریوشی و دوستان دیگر که مایل به همکاری با ما هستید دعوت می کنم که در این کلوب عضو بشین تا همه بتونیم بیشتر با عقاید و افکار هم آشنا بشیم و بیشتر از پیش هم با اسطوره ی موسیقی داریوش اقبالی آشنا بشیم... دوستانی که عضو سایت Xeeus هستند فقط کافیه که به آدرس زیر برن و در این کلوب ثبت نام کنند:

اما دوستانی که در این سایت عضو نیستند با کلیک بر روی دعوتنامه ی زیر می تونن در این سایت عضو بشن و بعد هم در کلوب بالا. برای عضویت در سایت Xeeus بر روی لینک زیر کلیک کنید:

فقط خواهش می کنم دوستان داریوشی یا اونهایی که مایل هستند بیشتر با داریوش عزیز آشنا بشن از دعوتنامه بالا استفاده کنن چون تعداد افرادی که می تونن با این دعوتنامه عضو بشن محدود هست و در صورت اتمام حق دوستان دیگه که واقعا قصد همکاری داشتند ضایع میشه...

از دوستان عزیزی هم که در این کلوب عضو میشن می خوام که اگه امکانش هست خودشون را در یک پست معرفی کنند و توضیح مختصری در مورد خودشون بدهند، ممنون میشم...

یک خبر هم برای دوستان داریوشی دارم و اون اینکه بر خلاف بحث هایی که شده بود در مورد لغو شدن کنسرت باکو و خوده داریوش هم این کنسرت را لغو شده میدید،  حضرت داریوش در 29 مارچ برابر با 9 فروردین 88 در باکو کنسرت داره و مطمیناً شبی بیاد ماندنی و زیبا خواهد بود. امیدوارم به تمام دوستانی که در این کنسرت شرکت می کنند خوش بگذره که حتما هم همینطوره... افرادی امثال من هم که نمی تونن به این کنسرت برن باید منتظر بمونن تا قسمت های فیلم برداری شده از کنسرت را ببینن... به قول داریوش ما عجب ملت عجیبی هستیم! در حالی که از یک نژاد هستیم ولی داریوش باید از آنسر دنیا پاشه بیاد باکو ما هم باید از این ور بریم باکو... واقعا جالبه و جای بحث هم داره...!!! یک مشت جلاد دارن همه چیزمون را میگیرن ولی ما ساکت و آرام نشستیم عین خیالمون هم نیست که همه چیرمون را دارن غارت و چپاول می کنند. اما دیر نیست روزه آزادی...

در آخر هم یک عکس از آلبوم معجزه ی خاموش براتون میزارم...

موفق و پیروز باشید...

در پناه حق...

با سلام خدمت شما بازدیدکنندگان عزیز و محترم

همونطوری که همه ی ما داریوشی ها اطلاع داریم 15 بهمن تولد حضرت هستش و این روز یکی از روزهای بسیار زیباست که یک ابر مرد به دنیا اومد. یک ابر مردی که باعث حسودی خیلی از مردم شده. آنهایی که نمی تونن ببینن که داریوش یک اسطوره هست و یک ابر مرد مشرقی و یک مرد مشرقی واقعی... همیشه گفتم و باز هم می گم اگر که یک نفر انسان کامل و واقعی توی دنیا وجود داشته باشه اون داریوش هستش و نه کس دیگه. همین مسایل هستش که باعث خشم و نفرت بسیاری از ماها شده که نمی تونیم این به اوج رسیدن را ببینیم! آره عزیزان 15 بهمن یک روز بسیار مهم در تاریخ ماست. به همین مناسبت باید برای برگزاری یک جشن بزرگ خودمون را آماده کنیم. جشنی که درخور حضرت باشه و خوشبختانه این کار توسط گروه هواداران داریوش انجام شده و در همین روز جشنی با حضور داریوش عزیز در بین هواداران خواهیم داشت که این کار برای اولین بار هستش و مطمینا هم یک روز و یک جشن بیاد ماندنی میشه.  من بخاطر اینکه شاید در اون روز نتونم پست بفرستم و وبلاگ را بروز کنم به همین خاطر از الان دست به کار شدم واسه آماده کردن پست و اینبار هدیه ی خوبی براتون دارم. داریوش 2 شب پیش یعنی 31 ژانویه یک مصاحبه با صدای آمریکا داشت که مثل تمام مصاحبه های داریوش زیبا و جالب بود. در این مصاحبه که الان آماده کردم و برای دانلود در اختیار دوستان قرار می دم می تونید بفهمید که بعضی ها چقدر به داریوش حسودیشون میشه...! متاسفانه اینها آدم هایی هستند که خودشون را از واقعیت می خوان دور کنن و چشمهای خودشون را بستند و خودشون را به خواب زدند.

در این مصاحبه مجری برنامه یک سوپرایز برای داریوش داشت و اون هم این بود که صدای یک مرد بلال فروش را که در یکی از پارکهای تهران بلال می فروخت را پخش کردند که صدایی نزدیک به صدای داریوش بود و واقعا جالب بود و این فرد معروف بود به داریوش بلالی...

یکی دیگه از اتفاق هایی که افتاد این بود که داریوش به کنسرت باکو خودش که قرار بود در 3 فروردین برگزار بشه اشاره کرد و متاسفانه اعلام کرد که این کنسرت به دلایلی (تعاملات سیاسی ایران و آذربایجان) برگزار نمیشه که یک خبر ناگوار بود واسه عزیزانی که قصد سفر به باکو و دیدار نزدیک با حضرت و کنسرت او را داشتند( در آخر این مصاحبه را که در حدود 1ساعت هست برای دانلود میزارم). نکته ی دیگه اینکه امسال 15 بهمن مصادف با 3 فوریه هست و دو روز جشن برگزار میشه البته فقط 15 بهمن با حضور داریوش هستش. به این مطلب هم اشاره کنم که مثل اینکه روم داریوش در بیلوکس مسنجر قراره 10 روز جشن بگیره که کار زیبای دیگری هست...

با سلام خدمت تمام شما بازدیدکنندگان عزیز

امروز یک خبر بسیار خوشحال کننده دارم واسه تمام طرفدارای داریوش عزیز...

بعد از مدتها انتظار بالاخره آلبوم جدید حضرت با نام معجزه ی خاموش به بازار آمد...

این آلبوم که همه ی ما مدتها منتظر شنیدن آن بودیم شامل 10 ترانه هستش که واقعا دوباره شاهکاریه از حضرت داریوش... من متاسفانه الان فرصت این را ندارم که توضیحات بیشتری در این باره بدم فقط بگم که حرف نداری داریوش جان، انشالله در اولین فرصت حتما توضیحات بیشتری در مورد این البوم می دم. از تمام عزیزان هم استدعا دارم اگه می تونن آلبوم ارجینال را تهیه کنند. متاسفانه به دلیل اینکه سیستم خودم خراب هستش و نمی تونم با اون آنلاین بشم خیلی دیر به دیر کانکت میشم و الان اطلاعات دقیق از نحوه ی فروش آلبوم ارجینال در ایران ندارم. مطمین باشید به محض اینکه اطلاعاتی در این باره به دستم رسید حتما شما عزیزان را خبر می کنم. چون من هم دنبال تهیه آلبوم ارجینال هستم. امیدوارم که این امکان برای ایرانیان داخل ایران هم وجود داشته باشه. در زیر لیست آهنگ های موجود در این آلبوم را براتون می نویسم. امیدوارم که همه ی شما عزیزان از این آلبوم لذت ببرید. باز هم میگم داریوش همتا نداری بخدا دیوونتم :X اصلا الان اینقدر ذوق زده هستم نمی دونم چی بنویسم این پست هم بدون ویرایش و اصلاح جملات می نویسم و زیاد نمی خوام جنبه ی رسمی پست های قبلی را داشته باشه... آهنگ شطرنج که ترک اول این آلبوم هست واقعا بی نظیره بقیه ی آهنگ ها هم بسیار بسیار زیبا و دل نشین هست. بخدا من نمی دونم دیگه چی بنویسم. فدای تو داریوش :x

لیست آهنگ های آلبوم جدید :

1-شطرنج

2-تقویم

3-ساعت شوم

4-شبتاب

5-دلتنگم

6-معجزه ی خاموش

7-همدرد

8-تصویره رویا

9-آواز پریا

10-راهی

بازم میگم دیوونتم بخدا، حرف نداری، هیچکس نمی دونه الان چه حسی دارم...

امیدوارم پوزش منو پذیرفته باشید اگه اشکالی در جملات این پست بود...

همیشه پاینده باشید...

در پناه حق...